Web Toolbar by Wibiya

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 15

The Way I Feel...


Λύπη , θλίψη, καημός ένα σύννεφο από δαύτα με έχουν περικυκλώσει και δεν μ’αφήνουν  ν’άνασάνω…

Μήπως να φταίει ο μελαγχολικός καιρός;

Μήπως να φταίει η τόση μαυρίλα που υπάρχει γύρω μου;

Μήπως κοιμάμαι κι’είναι άσχημο όνειρο;

Θα… κάνω υπομονή… θα ξαναφτιάξει ο καιρός κι ο ήλιος θα φωτίσει με τις λαμπερές ακτίνες του την ψυχή μου…

Θα… κάνω πως δε βλέπω , δεν ακούω, μέχρι κάτι να αλλάξει στο κόσμο μας…!! 


Δε μπορεί.. 


Θα έρθουν καλύτερες μέρες, θα θυμηθούν ξανά οι άνθρωποι πως.. είναι ‘άνθρωποι’ και όχι τέρατα!!

Θα… ρίξω ένα χαστούκι στο μάγουλο  μου για να ξυπνήσω…

Όχι… δε θα επιτρέψω στον εαυτό μου να τον παρασύρει αυτό το ρέμα της μαυρίλας….

Εγώ μεγάλωσα με το χαμόγελο στα χείλη, το γέλιο μου ακουγόταν μακριά…


Η αισιοδοξία καθρεφτιζόταν μες τα μάτια μου… 


Η γαλήνη ήταν κουρνιασμένη στην καρδιά μου…

Έτσι θα παραμείνω….


Join me on Facebook Follow me on Twitter Subscribe to RSS